Kind Mama Weduwe Studente Vriendin Auteur Uitgever Zaakvoerder

Onderneemster

Chronologisch overzicht van mijn ondernemerschap.

2022 – lancering 27-delig interviewreeks ‘doodgelukkige getuigenissen’

2021 – lancering ‘DoodGelukkig’, geeft leven aan de dood

2020 – oprichting van het online platform We are the CHANGE, voor en door CHANGERS. CHANGERS maken het nieuws. In datzelfde jaar vervoegt het dagelijks Complimentmoment de jaarlijkse Complimentendag. Ook beslis ik om van 02/02 een jaarlijks evenement te maken, de CHANGE Day. 

Lees meer

 

In 2010 ging ik voluit voor mijn grote droom, de kinderen waren inmiddels 20 en 17. Ik wilde mijn steentje bijdragen om te inspireren en te verbinden met een magazine dat ‘ander, positief’ nieuws bracht. Dit ging met vallen en opstaan. In mijn boek My CHANGE praat ik daar zeer openhartig over. 

In 1990 startte ik als onderneemster. Net moeder geworden van mijn eersteling Gian wilde ik zoveel mogelijk bij mijn zoon zijn. Ik gaf mijn ontslag als Mediadirecteur en liet de flitsende, Brusselse  reclamewereld achter mij. Mediaplannen maken voor de lokale reclamebureaus  in mijn regio was het plan.  Al snel kreeg ik een interessante alsmaar groeiende klantenportefeuille. Tot ik ook daarvan genoeg had. Ik kon niet zijn wie ik werkelijk was in die flitsende reclamewereld. (komt uitvoerig aan bod in mijn boek My CHANGE). Ik was intussen moeder van mijn tweede kind. ‘Mama-ger’ noemde mijn zingende dochter mij.

 

CHANGE-maker

Ik noem me letterlijk een CHANGE-maker van: een magazine, een boek, een community,  events, Complimentendag, Complimentmoment, de jaarlijkse CHANGE-Day, de Positiviteitsdag. Alles wat ik doe heeft met verandering te maken. Verandering brengen waar dat nodig is. Leren om gaan met verandering. Inspireren om de dingen anders te bekijken dan klassieke manier. Een andere kijk op het leven, de dood, jezelf en de ander.  

Lees meer

Op Lichtmis 2010 zag mijn magazine CHANGE think positive het levenslicht. Er volgden een hele reeks van initiatieven met dezelfde missie “verandering brengen waar verandering nodig is”. Een andere kijk op gezondheid, een andere kijk op kanker, een andere kijk op geld, een andere kijk op de dood. Sinds 2020 kwamen het platform We are the CHANGE en de jaarlijkse CHANGE Day erbij.

Na twintig jaar te hebben gewerkt als mediaplanner voor grote adverteerders, wist ik niet meer wie ik zelf was. Ik was een kameleon geworden en was het contact met mezelf helemaal kwijt. Dus ging op zoek naar iemand die ik enorm miste….mezelf! Die zoektocht  naar mezelf bracht me in een wereld die ik niet kende, die van ‘persoonlijke ontwikkeling’, ‘spiritualiteit’, ‘bewustwording’. Ik leerde toen de essentie van het leven, namelijk leven en werken vanuit je hart. De voorbije jaren had ik dat vooral vanuit mijn hoofd gedaan. Nadat ik mezelf had teruggevonden, wilde ik mijn bijdrage leveren aan een positievere en bewustere wereld.

“Ik die nog nooit een magazine had gemaakt, bracht een blad op de markt waarvan de redactionele rode draad gestoeld was op de wet van polariteit, die zegt dat positief niet kan bestaan zonder negatief, en andersom, ze houden elkaar in evenwicht. En dat je dat in iedere situatie goed moet beseffen”…

 

Weduwe

In 2014 op Allerzielen overleed mijn man Wim Schamp. Jaarlijks wordt hij zowel op zijn geboorte- als sterfdag herdacht. DOODGELUKKIG ziet in 2021 het levenslicht -wat een woordspeling:) en het boek in wording zijn opgedragen aan hem.

Waar Wim veel te veel van had, had ik veel te weinig en andersom. We waren zeer complementair, net zoals de dag en de nacht totaal verschillend zijn, en toch bij elkaar horen.

Lees meer

Nu pas besef ik : Wim spiegelde mij het durven en durven doen. Hij was de uitvergrote versie van wat ook in mij sluimerde. Net zoals hij, wilde ik durven en doen, voor mijn mening uitkomen,  lak hebben aan wat mensen van me zouden vinden als ik maar rechtuit kon stralen wie ik werkelijk was. En omgekeerd : Wim zag in mij de uivergrote versie van zijn zachte, verlegen en extreem gevoelige kant. Tijdens zijn laatste levensjaar zag ik hoe kwetsbaar hij geworden was

 

“Lieve Wimme, je leerde me durven. En dat niet alleen, je leerde durven doen. Dat ik voluit voor mijn droom durfde te gaan, heb ik aan jou te danken. Ik ben zo blij dat we tijdens het jaar van je ziekte zo’n intense verbinding zijn aangegaan met elkaar, we droegen je ziekte samen, jij de optimist die het zou halen, ik de zorgende en troostende. De dood heeft ons alle kleren, alle beschermlaagjes die we voor elkaar hadden opgebouwd weer uitgetrokken. En zo, onze ziel tot op het bot blootgelegd, hebben we datgene wat we in elkaar spiegelden, in evenwicht gebracht. Rust nu maar, lieve schat, voor jou zijn er geen deadlines meer”.

Auteur

Na het overlijden van Wim maakte ik tijd vrij om te rouwen en daar hoorde schrijven bij, veel schrijven. Twee maanden lang deed ik niets anders dan schrijven. Ergens voelde ik dat ik met het schrijven een nieuwe, sterke verandering zou doormaken. Er kwam ontzettend veel verdriet in me los en een tijdlang deed ik niets anders zovele opgekropte emoties toelaten. Het schrijven hield me recht, ik vond er troost en berusting in. Met Wim en mijzelf voerde ik vele innerlijke dialogen. My CHANGE werd een boek over de weg die ik aflegde naar mijn grote droom ‘bijdragen tot een mooiere wereld via een positief magazine met bijhorende community van gelijkgestemde veranderaars’.

Lees meer

“Ja, dit moet je doen Gina, Yes een boek! Dan kan je daarin je persoonlijke change beschrijven, en dat de realisatie van je droom niet zonder vallen en opstaan is gegaan. Precies, dacht ik, en in plaats van me af te vragen of de wereld is veranderd na de komst van CHANGE, ga ik beginnen met mezelf : door openhartig te vertellen over mijn bergen en dalen, wil ik graag anderen inspireren. Het onmogelijke is mogelijk, heb ik zelf ervaren, maar daarvoor moest ik eerst mezelf zuiveren en de nodige blokkades en vastgeroeste overtuigingen aanpakken.”…..”

YOGinA-teacher

Mijn dag start ik steevast met een heerlijke yoga sessie in mijn tuin. Liefst bij zonsopkomst. Mijn manier om de dag te starten met de juiste energie, hart en hoofd met elkaar verbonden. De meeste ideeën komen na zo’n heerlijke yogabeleving. Sinds meer dan 20 jaar volg ik vele yoga workshops, in binnen en buitenland. Ik maakte van yoga met zonsopkomst en een eigen aanpak maakte ik een eigen versie, YOGinA genaamd. Enkel tijdens de zomermaanden geef ik YOGinA op het wijdse strand van Zeebrugge. YOGinA is een combinatie van vele yogastijlen, met vele tips en inzichten, eigen oefeningen. Tijdens de relaxatie krijgt iedereen een tip uit mijn boek My CHANGE. 

Familiemens

Mijn kinderen Gian en Tonya zijn mijn grote spiegels. Toen ze klein waren vroeg ik hen vaak om hun mening. Ik stond steeds versteld van de wijze antwoorden die ze gaven. Ze inspireren me in alles wat ze doen.

Het zijn zondagskinderen, het levensgeluk lacht hen toe. Ze weten zeer goed dat zijzelf de creator zijn van hun leven, dat ze de vrijheid hebben om hun eigen keuzes te maken en dat het nooit te laat is om iets te veranderen. Het laatste levensjaar met Wim heeft ook bij hen diepe pijn veroorzaakt maar ook hierdoor de ijzersterke band nog intenser tussen ons.

Lees meer

Ik ben zo trots op hen op de manier waarop ze omgaan met het verlies van hun papa.

Hun grote boodschap tijdens het maken van mijn magazine was steeds weer “Jij moet wel meer je grenzen aangeven mama”

Mijn ouders Zoë en Gilbert zijn hardwerkende Oost-Vlamingen die de oorlog hebben meegemaakt. Beiden verloren ze als kind een ouder.“ Toen mijn broertje drie jaar later werd geboren, was mijn vader zo gek van hem dat ik nog weinig aandacht kreeg. Van toen af haalde ik al mijn mannelijke troeven uit de kast om net als mijn broertje zijn aandacht te vragen, ik ging vooral presteren. “….mijn moeders zwangerschap werd overschaduwd door de dood van haar moeder. Mijn grootmoeder Gabriëlla, stierf toen ik acht maanden in de buik zat. Mijn moeder had veel verdriet, en dat verdriet, die zwaarte heb ik in mijn cellen opgenomen. Ik ben bij wijze van spreken met een extra pakketje tranen op de wereld gezet. Mijn leven lang heb ik Gabriëlla gemist ook al heb ik haar nooit gekend, maar ze fascineert me enorm, en ik voel nog steeds die behoefte om met mijn moeder over mijn grootmoeder te praten.”

Van sinds we klein waren hadden mijn 3-jaar jongere broer Chris een super goed band. Hij is diep gelovig en dat respecteer ik.  Voor mijn twee neefjes Jules en Emile ben ik meter Gina. We zijn een ‘kleine’ familie De Groote.

.

Vriendin

Op de eerste plaats  ben ik de beste vriendin van mezelf. Ik zou getrouwd kunnen zijn met mezelf😊. Ik ben dankbaar voor zoveel mooie mensen rond mij die van me houden, me ondersteunen en me een warm gevoel geven. 

Misschien klinkt het gek maar ook met Wim heb ik nog steeds een super goeie relatie. We zijn voor eeuwig verbonden met elkaar door de 30 stormachtige  jaren die we samen beleefden in dit aardse leven. Zowel tijdens zijn laatste levensjaar als nà zijn overlijden, en vandaag blijf ik intens ervaren wat zielsliefde en zielscontact is.

Zomer 2022 moest ik helaas weer afscheid nemen. Van mijn levensmaatje, hond Lola. Net voor Wim ziek werd was het rasgenoot Sky die ik moest loslaten, de CHANGE-mascotte die mij overal vergezelde. Dan van Wim en recent van Lola die bij mij was sinds Wim zijn begrafenis. 

 

Levensgenieter

Mensen die me goed kennen weten dat ik een levensgenieter ben. Onlangs vroeg iemand die me niet meer had gezien sinds het overlijden van Wim of ik weer verliefd was. Hij zag twinkelingen in mijn ogen. Jààààà, ik ben verliefd op het leven. Na het leven met Wim moest ik alleen verder. Ik ben trots op het leven dat ik heb gecreëerd. Ik geniet van het leven, ik hou van mensen, zeker van mensen die ècht zijn. 

Studente

Met grote onderscheiding slaagde ik aan de ’HOGESCHOOL VAN HET LEVEN’, en ik blijf me bijscholen. Ik ben het levend voorbeeld van een kind dat zijn draai niet vond in het klassieke schoolsysteem. Ik was té gevoelig, té dromerig, té anders om te voldoen aan de rationele normen van het schoolsysteem. Ik was een HSP’ er en nieuw tijdskind avant la lettre. Misschien ligt dit gevoel als kind aan mijn ongelooflijke drive om een positieve bijdrage te leveren aan een mooie wereld, ook voor onze kinderen.