Drie vrouwen, drie pennen die raken

Tijdens mijn weekenden aan zee vertraag ik zo sterk dat er ruimte ontstaat en ik kan genieten van de stilte en helderheid. Net in die vertraging zie ik zoveel moois waar ik tijdens de week vaak aan voorbijga. Daarom ben ik blij met de gewoonte om in het weekend terug te blikken op de voorbije week door mezelf telkens deze twee vragen te stellen:

1. Wie of wat maakte mijn week mooier?
2. Welke kleine of grote gebaren verdienen alsnog een compliment?

Tijdens mijn wandelingen zie ik de hele week zich opnieuw afspelen en besef ik telkens weer wat een geluksvogel ik ben—omringd door zoveel mooie mensen en rijke momenten die ik opnieuw mag herbeleven. Ik beperk me wekelijks bewust tot het neerschrijven van drie dingen die spontaan naar boven komen en die zeker nog een compliment verdienen.

Eerste compliment

In dit Complimentmoment wil ik drie bijzondere vrouwen in het licht zetten, omdat ze elk op hun eigen manier iets moois bijdragen aan de wereld. Opvallend: ze delen alle drie een uitzonderlijk schrijverstalent. Het gaat om Anke Michiels, Anne Wislez —beiden bevlogen journalistes— en auteur Melissa Da Costa.

Anne Wislez werkte enkele edities als hoofdredactrice voor mijn magazine CHANGE Think Positive. Ze raakte me onlangs diep met haar oproep naar aanleiding van haar verjaardag, waarin ze de vraag stelt:

Ik citeer:

Wat is jouw vrouwelijke antwoord op crisis?

“Gewoon een fantasietje: hoe leuk zou het zijn als een heleboel vrouwen (“dream big!”) vanaf 29 april hun eigen vrouwelijk antwoord op crisis zouden posten op hun social media accounts. Gewoon. Je eigen antwoord op een wereld in crisis. Bijvoorbeeld: Vertellen hoe jij je afsluit van de wereld en focust op je moestuin. Of: Foto’s posten over jouw deelname aan een positief initiatief in de buurt. Of: Vertellen over je eigen project / boek, en hoe dat een manier is om deze tijd te trotseren. Of: Schrijven hoe fysiek contact (of zang! dans! schilderen!) je helpt om je zenuwstelsel te reguleren. Of: Verslagen hoe vrouwencirkels voor jou essentieel zijn om deze tijden door te komen. Of: Een uitgebreide blog schrijven over jouw aanpak van een wereld in transitie. … alles kan. Ieder heeft zo zijn, haar aanpak. 😉 En dat dan delen op socials. Dan verspreidt zich in dezelfde periode de aanpak van vele vrouwen tegelijk… Uiteindelijk gaat de vrouwelijke aanpak over SAMENWERKEN. ONE FEMININE BODY AT WORK. Het kan de vrouwelijke boodschap alleen maar versterken. Just an idea. :-))))

Niet alleen haar vraag raakt me diep maar vooral de manier waarop: .zonder marketing, zonder iets terug te verwachten, zonder van alles te ‘moeten doen’ (hashtags etc..)

Gewoon… een open uitnodiging. Om te delen. Om bij te dragen. Om iets authentieks in beweging te zetten. In een tijd waarin angst vaak luider klinkt — en waar massamedia ons daar dagelijks in meenemen — kiest zij voor iets anders.

In een tijd waarin angst vaak luider klinkt, kiest zij voor vertrouwen, zachtheid en verbinding. Misschien is dat wel het krachtigste antwoord dat er is.

Tweede compliment

Ook Anke Michiels wil ik een warm compliment geven. In een medialandschap waar snelheid vaak de bovenhand neemt, brengt ze wekelijks in Nina—het weekendmagazine van HLN—zowel een diepte-interview als een eigen column, telkens gedragen door dezelfde waardevolle kwaliteiten: menselijkheid, waardering en diepgang.

Het doet me telkens deugd om te lezen hoe ze in haar interviews ruimte maakt voor het compliment—een vraag die raakt, opent en verbindt. Ook haar wekelijkse column ademt diezelfde toon, met als extra troef haar heerlijke, rake humor.

Een jaar geleden stuurde ik haar nog een persoonlijk mailtje om haar te bedanken voor haar prachtige schrijfstijl. Het doet deugd om te zien hoe haar manier van werken mensen echt raakt.

Derde compliment

Mijn derde compliment gaat naar Melissa Da Costa, iemand die ik niet persoonlijk ken, maar me diep heeft geraakt met haar boeken, onder andere Al het blauw van de hemel—voor mij één van de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen. Zij schreef al heel wat wat bestsellers.  Wat me zo treft, is hoe ze op jonge leeftijd het diepe en het spirituele zo eenvoudig en aards weet te verwoorden, dat het recht naar het hart gaat én tegelijk een groot publiek bereikt. Wauw! Wat een schrijfstijl, om het diepe spirituele op zo’n aardse manier verwoorden!

Als ik naar deze drie vrouwen kijk—Annie Wislez, Anke Michiels en Melissa—dan zie ik een prachtige rode draad: de kracht van schrijven. Woorden die raken, openen en verbinden… elk op hun eigen manier, maar telkens met diezelfde stille impact die blijft nazinderen. Daarom voorzie ik ook in elk Complimentmoment tijd en ruimte voor het in detail uitschrijven van complimenten.

Daarom maar ik in elk Complimentmoment bewust tijd om de complimenten uitgebreid te omschrijven.

Ik nodig iedereen uit om hetzelfde te doen, wekelijks als dat kan. ook jij.
Niet alleen terug te kijken, maar ook te erkennen.

• Wie verdient jouw compliment?

• Wie of wat maakte jouw week mooier?

• Welke kleine of grote gebaren verdienen alsnog een compliment?

Tot volgende week!