Onwezenlijk… Tonya, zo ver weg, en toch ineens zo dichtbij

Dat mijn dochter nu zo ver weg woont… ik moet er nog steeds aan wennen.

En dan, onverwacht, diende zich een enorm cadeau aan: twee dagen intens samen zijn in Boekarest.

TONYA op het FOMO Festival

Tonya was één van de sprekers op het FOMO Festival — Festival Of Modern Owners. Een event dat ontstaan is vanuit de behoefte aan meer echte connectie in ondernemerschap: minder corporate, meer menselijk, creatief en bewust. Geen klassieke conferentie, maar een mix van ideeën, community en inspiratie.

De visie draait rond de “modern owner”: ondernemers die niet alleen een bedrijf bouwen, maar een manier van leven. Duizenden van hen waren aanwezig.

Wat opvallend is: FOMO combineert internationale topsprekers met een festivalvibe. Daardoor krijg je een heel andere sfeer dan bij klassieke business-events. In plaats van enkel keynotes zijn er ook: workshops, wellness,sportactiviteiten,
parties, community dinners, creatieve sessies en informele ontmoetingen verspreid over de stad.

Dat de organisatie Tonya er absoluut bij wilde, naast sprekers als Codie Sanchez en Chris Do- al jaren haar grote voorbeelden – verdient al een eerste compliment.

TONYA’S KEYNOTE: Jij bent het recept

Na een lange vlucht uit New York met heel wat obstakels en uitdagingen onderweg, kwam mijn meisje laat in de nacht  aan in Boekarest. Ze had zich de dag voor zo’n groot congres wel chiller voorgesteld.

Maar ze was zó goed voorbereid. Haar keynote was tot in de puntjes voorbereid en veel gerepeteerd. Ze stond daar met zoveel vertrouwen, in haar kracht en was helemaal aanwezig.

Wat ze de aanwezigen aanreikte was ze zelf het levende voorbeeld, van authentieke storytelling. Haar levensjourney, haar kindertijd zowel thuis, op school en als jonge artieste, de beelden van haar optreden op 8-jarige leeftijd voor de VRT en 20 jaar later in de Lotto Arena… alles deze persoonlijke ervaringen zaten erin verweven. Ze inspireerde daar vele ondernemers over branding, marketing, vallen en opstaan, authenticiteit en zoveel meer.

Ik herkende mijn kleine, creatieve, krachtige meisje.

Het is ongelooflijk om haar in interactie met andere sprekers te zien:  met Vishen Lakhiani, founder van Mindvalley, een internationaal platform voor zelfontwikkeling en bewustwording. Ook met twee van haar grote voorbeelden die ze al jaren volgt praatte ze achter de coulissen alsof ze al jaren vertrouwde partners waren : Codie Sanchez en Chris Do, deze laatste ligt mee aan de basis ligt van de start van haar ondernemerschap. En ze blijft daarbij volledig zichzelf. Ze waardeert mensen, maar verheerlijkt ze niet. Ze waardeert mensen, maar verheerlijkt ze niet. Dat is wat een gezonde eigenwaarde doet.

En wat een creatieve insteek voor haar keynote:

Iedereen heeft zijn eigen verhaal. De ene valt dieper dan de andere. Maar je staat weer op. Altijd.

Vallen. Opstaan. Twijfelen. Groeien. Geluksmomenten. Verdriet. Alles daartussenin.

Dat zijn geen toevalligheden. Dat zijn ingrediënten voor een uniek recept.  Jouw unieke recept.

Tonya, je stond daar. Helemaal in je kracht
Je inspireert.
Je raakt.
Je zet mensen in beweging.het

Niet om indruk te maken, maar om impact te maken.

De vraag die bleef hangen

Na elke keynote maakten de sprekers tijd voor een Meet & Greet met hun publiek. Zo ook Tonya. Haar antwoord op een persoonlijke vraag van een onderneemster over haar dochter raakte me enorm:

“Hoe kan ik mijn dochter zo authentiek mogelijk laten zijn, zoals jij dat zo mooi verkondigde op het podium?”

Ze wilde weten hoe ze ervoor kan zorgen dat haar dochter, ook in moeilijke momenten, haar eigenwaarde behoudt en dicht bij zichzelf blijft.

Het spontane antwoord van Tonya raakt me nog altijd:

“Dat komt door mijn mama.

Mijn mama steunde mij. Hoe gek mijn ideeën ook waren, ze brak ze nooit af. Ik kreeg altijd mee dat ik goed genoeg was zoals ik was. Ze complimenteerde mij bij elke stap die ik zette.

Door haar opvoeding was ik thuis heel zelfzeker. Ik wist wie ik was. Ik geloofde dat alles mogelijk was.

Buiten de deur voelde dat anders. Ik twijfelde soms door de vele commentaren, omdat ik ‘anders’ dacht dan de rest. Maar thuis… wist ik altijd wie ik was. En geloofde ik in mezelf. Dat gevoel draag ik mijn hele leven met mij mij. Ook op het podium tijdens mijn keynote. ”

En dat komt door mijn mama. Woorden worden identiteit.

Als moeder… is dit misschien wel het mooiste cadeau dat je ooit kan ontvangen. Dit was het meest ontroerendste Complimentmoment ooit.

Op zo’n moment voel je weer waar opvoeding echt over gaat. Over je thuis voelen. Over je veilig voelen. Over gezien worden. Over woorden die een kind meedraagt, lang nadat ze zijn uitgesproken.

Je kinderen laten voelen dat ze goed zijn zoals ze zijn. Hun kwaliteiten benoemen, in plaats van steeds te focussen op hun gebreken.

Tussen New York en thuis

Nog een compliment aan mijn dochter voor de realisatie van haar grote kinderdroom: wonen en werken in New York.

Sinds enkele maanden mag ze zich een inwoner van New York noemen. Ze bouwt er haar creatieve agency uit.

Het blijft bijzonder om te zeggen: “mijn dochter woont in New York.” Zo ver weg… en toch zo dichtbij.

Ik mis haar. En tegelijk ben ik zó blij en trots op haar.

Het visum dat ze kreeg om er drie jaar te blijven, is vandaag allesbehalve vanzelfsprekend. En toch is het haar gelukt. Niet door toeval, maar door visie, doorzettingsvermogen en creativiteit.

Twee dagen samen

Twee dagen waren we samen, echt samen: praten, lachen, knuffelen, eten en drinken, wijntjes proeven, kuieren… gewoon zijn.

En wat was dat mooi.

Twee dagen vol kleine geluksmomentjes, het ene na het andere. Momenten die eigenlijk alles zijn.

Oh, wat was dat waardevol.

Ik mis je.
En tegelijk ben ik zó blij dat jij jouw droom leeft.

Wat mij, naast alles wat je creëert,  het meest raakt, is dat je dat op jouw manier doet. Authentiek. Zonder jezelf te verliezen.

Ik hoor vaak mensen zeggen: “Jullie mogen trots zijn.” En ja… dat zijn we ook.

Je papa is dat ongetwijfeld van waar hij nu is. Ik voel zelfs dat zijn energie jou blijft omarmen en begeleiden.

En ook ik ben bijzonder trots. Daarom wijd ik mijn wekelijkse Complimentmoment integraal aan jou.

Dankbaar ben ik dat ik jou mag zien groeien tot wie je vandaag bent.

En dat is wat afstand nooit kan wegnemen.

Tot volgende week.

(Mama Gina)