fbpx

Het gaat je goed nonkel Carlos

Wat een mooie afscheidsdienst regelden zijn geliefden gisteren. De kracht van liefde en verbinding was de hele tijd voelbaar.

Een waar eerbetoon zoals nicht Marijke het noemde. . 

Met ons allen verbonden door verdriet maar evenzeer door de liefde voor de mens en persoonlijkheid die nonkel Carlos is geweest.

Een familieman bij uitstek. Grappig als geen ander. Noeste werker en feestvarken zoals zijn broer Gilbert, mijn vader.

Hun beider levensmotto was: “Als er moet gewerkt worden, doen we dat voor 200%. Maar als er gefeest wordt, doen we ook dat voor de volle 200%”.

Feesten betekende: plezier maken, pintjes pakken en er veel trakteren, anderen aan het lachen brengen, en last but not least …dansen, ‘biboppen’.

Onderaan deel ik het super inspirerende gedicht waarmee de viering werd afgesloten

 

Mijn visie op de dood  

Het staat als een paal boven water: op een dag is ons leven voorbij. En dan? vragen de meesten zich af. Voor sommigen is het dan definitief gedaan.

Anderen geloven, net als ik  in de eeuwigheid van de ziel. Dit gaf me moed en levenskracht tijdens de ziekte en na het overlijden van mijn man Wim.

Ik schreef erover in mijn boek, opgedragen aan hem.

Telkens weer opnieuw zie ik die enorme oerkracht bij het definitieve afscheid van het leven van een dierbare.

In liefde en verdriet verbonden zijn door de herinneringen aan het verleden en de vraagtekens voor de toekomst.

Ik ben er zeker van dat nonkel Carlos aan de overkant met veel liefde wordt opgevangen. Een collectief van overgegane zielen staat er klaar om hem te begeleiden bij de start van iets nieuws.  Mijn pa, zijn broer en mémé, zijn moeder staan ongetwijfeld op de eerst rij. Mijne Wimme zal er zich zeker ook mee moeien:) Samen zijn ze nu één brok van licht en liefde.
Een nieuwe toestand van bewustzijn waarbij geen lichaam nodig is.
Alles en iedereen blijft met elkaar verbonden!
I am you
You are me
All is one
DOODGAAN. Uit angst voor de dood durven we er zo weinig mogelijk over praten tijdens het leven.

Enkel als iemand uit onze nabijheid sterft komt de dood ter sprake. Zeker als we naar een begrafenis ‘moeten’ gaan.

Zelden gaat het over het feit dat de dood en het leven onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

In de Oosterse culturen is dat anders. Daar is de dood geïntegreerd in het dagelijkse leven.

Hun motto is dat de dood altijd op het juiste moment, de juiste plaats en in de juiste omstandigheden gebeurt.

 

Een definitieve wereldreis maken

Ook al heb ik weet van de bijzondere betekenis van de dood, het blijft niet makkelijk om definitief afscheid te nemen van een bijzonder mens,
zoals nonkel Carlos er één was.. 
Ik bedacht een passende vergelijking die mij moed geeft om het eeuwige vertrek en verlies te kunnen aanvaarden. 
Ik vergelijk de dood met een definitief vertrek van een geliefde naar een ander continent om daar zijn/haar leven uit te bouwen.
Het emotionele afscheid in de vertrekhal van de luchthaven is zeer emotioneel en moeilijk maar de gedachte dat dit de wens of beter een bewust keuze  is
van diegene die vertrekt maakt het vertrek acceptabel.. Door die bewust keuze voelt de vertrekkende zich super. Zij/hij vindt  het spannend 
om daar een compleet nieuw leven te gaan opbouwen.
En als de achterblijver(s) een beetje optimisme in zich hebben dan zien ze de vele mogelijkheden van blijvend te communiceren. Ook al weet je dat het de ultieme droom is  van diegene die vertrekt en dat je in contact kan blijven via alle moderne communicatiemiddelen. Weten dat die geliefde misschien nooit meer naar huis komt wegens een te verre afstand. 
Zie je de vergelijking? Laat het hieronder bij de comments gerust weten hoe dit voelt voor jou? Of laat maar weten met wat je deze items vergelijkt? De reiziger, de vertrekhal, het vliegtuig, het andere continent.
Graag sluit ik af met het delen van deze deze inspirerende tekst waarmee de viering voor nonkel Carlos afsloot. Ik  complimenteerde rouwcentrum D’hondt met hun holistische aanpak. Ik kreeg de tekst mee om hem ter inspiratie te delen met mijn lezers. Bron en dank aan : rouwcentrum D’hondt. 
Wees maar gerust nu, ik ben vrij.
Door je verdriet heen, denk aan mij
en weet dat ik nu zonder pijn,
zonder verdriet in licht zal zijn.
En wat je nu nog van mij zit
is wat jij kent maar ben ik niet,
het droeg mijn leven door de tijd
en bracht me naar oneindigheid.
Ik geef het terug aan moeder aarde
die het weer opneemt en bewaart
en -ikzelf- ga naar mijn Bron
waar alle leven ooit begon.
Droog maar je tranen, het komt goed,
ik heb het altijd al vermoed.
Mijn mooiste dromen worden waar
dus droom nu verder voor elkaar.
Blijf aan mij denken,
hoe ik was, vooral als ik gelukkig was,
groei maar aan die herinnering,
put daaruit moed voor een nieuw begin.

Zin om méér te lezen of weten over leven en dood?

Ik gaf ooit 2 CHANGE-magazines uit met een speciaal dossier  ‘Een andere kijk op de dood’.
Mijn boek My CHANGE droeg ik op aan mijn overleden man Wim.
Tot een volgende keer.
Gina De Groote
Ps Wil je graag 8 dagen een gratis tip uit mijn boek ontvangen? Schrijf je dan hier in

2 thoughts on “Het gaat je goed nonkel Carlos

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

We are the CHANGE