Scholen die méér willen complimenteren, verdienen zélf een compliment

Ik weet dat scholen bij de start van een nieuw schooljaar overspoeld worden met mails, to-do’s en praktische zaken. Daarom stuurde ik de scholen uit mijn database eind augustus een aanmoedigend mailtje, maar bewust heel beknopt. Geen lange vragenlijst of ingewikkelde opdracht. Gewoon een mailtje waarop ze met een paar woorden konden antwoorden: ja, wij willen dit jaar meer complimenteren.

En terwijl de antwoorden binnenkwamen, gebeurde er iets wat ik eigenlijk niet had verwacht. Ik merkte dat je zelfs in een paar regels zoveel kunt voelen over de persoon achter de mail. Enthousiasme. Warmte. Betrokkenheid. Oprechte goesting. Of soms net wat meer afstand. Tussen de woorden door kreeg ik het gevoel sommige scholen beter te leren kennen.

Dat deed me denken aan iets wat ik ooit vernam van een coach werkzaam in scholen, ze zei: de sfeer die ik voel in de leraarskamer zie je teruggespiegeld op de speelplaats. Dat heet spiegelen. Hoe leerkrachten met elkaar omgaan, blijft zelden alleen tussen volwassenen. Het sijpelt door. Naar de klas. Naar de speelplaats. Naar de hele school. Naar de manier waarop kinderen elkaar aanspreken, helpen, waarderen en met elkaar omgaan.

Ik dacht bij mezelf: dat spiegelen laat zich eigenlijk ook zien in de manier waarop een school communiceert. Deze week complimenteer ik dus niet alleen de scholen die “JA” zeiden tegen méér complimenten in dit nieuwe schooljaar. Het compliment geldt ook voor diegenen die me dit op een ongelooflijk vriendelijke en constructieve manier lieten weten. Er was zelfs eentje die dit jaar niet gaat instappen maar dit meldde op zo’n constructieve manier: “Nu even niet, maar hou ons zeker in je database, want we willen graag verder met je samenwerken.”  De toon zegt hier evenveel als de boodschap zelf. En dat verdient ook een complimentje:)

En dat zette me aan het denken over talent.

Er zijn zo van die mensen die van nature voelen welke woorden iemand nodig heeft en dat geeft een heerlijk gevoel voor de gesprekspartner.

Ook sommige leerkrachten hebben die gave. Ze reiken een leerling aan wat hij/zij nodig heeft, sturen eventueel bij maar op een opbouwende manier, zodat de leerling zich gewaardeerd en gezien blijft voelen. Het moet heerlijk zijn voor leerlingen wanneer een school zo’n sfeer weet te creëren. Een omgeving waarin waardering, vertrouwen en aanmoediging bijna vanzelfsprekend lijken.

Het was dat wat ik voelde in de antwoorden van de scholen die meedoen. Niet alleen in wat ze zegden, maar zeker ook in het hoe. De manier van communiceren zegt minstens evenveel als de boodschap zelf. En voor een school geldt dat misschien nog nét iets meer. Als je de tone of voice van een mail leest, krijg je soms al een klein inkijkje in de schoolcultuur die achter die woorden zit.

Ik geef een paar voorbeelden, zodat je het zelf kan voelen:

Van “jazeker, uiteraard, wij doen graag mee” tot “natuurlijk doet onze school mee, wij willen graag méér complimentjes geven, wij gaan er werk van maken”, “leuk idee om extra complimentjes uit te reiken” en “bedankt voor de herinnering hoe belangrijk complimenten zijn”.

Constructief communiceren is voor mij een talent. En dat verdient een compliment!

Een talent is iets dat je in staat stelt om enorm mooie dingen te doen, met minder inspanning dan iemand anders die dat talent niet heeft.

En hoe mooi is het wanneer scholen dat talent inzetten om elkaar én hun leerlingen sterker te maken?

Ik wil deze blog dan ook graag afsluiten met twee antwoorden van scholen die dit schooljaar méér willen complimenteren. Ik vroeg hen waarom ze dat willen.  De antwoorden spreken eigenlijk voor zichzelf.

“Elk compliment of helpend handje maken een wereld van verschil en maken de wereld en de school warm en mooier”.    Buso – Ravelijn – Brugge

“Omdat we geloven dat positief zijn werkt! Onze leerlingen hebben soms al een grote rugzak mee en hierdoor is hun zelfbeeld vaak laag. Wij geloven dat ze met elk oprecht complimentje wat zullen groeien.

Twee scholen. Twee mooie antwoorden op hun waarom. En eigenlijk éénzelfde boodschap:

Woorden doen ertoe.

Een compliment kan klein lijken, maar voor wie het ontvangt kan het een wereld van verschil maken.

Ik doe het elke week…

Elke week neem ik even de tijd om stil te staan bij de mensen die mijn pad kruisten.

Bij de gesprekken die bleven hangen.

Bij de mensen die mij inspireerden, soms zonder dat ze het zelf beseffen.

En hen, al is het soms achteraf, nog een complimentje geven.

Ik kan het iedereen aanraden om het ook te doen.

Benieuwd naar mijn volgende complimentenblog?

Ik ook:)

Tot volgende week!

Gina